Kolin L. Paul

američki državni sekretar

Kolin Pauel je položio zakletvu kao američki državni sekretar 20-tog januara 2001-te godine. Penzionisani general sa četiri zvezdice, Pauel dolazi na novi položaj sa 35 godina vojnog iskustva, uključujući i četiri godine na mestu načelnika Združenog generalštaba američkih oružanih snaga. Nujork Tajms je opisao Pauela kao «veoma upućenog, generala političara, prikazivanog kao model armijskog generala u vremenu kada su se diplomatske finese činile jednako važnim kao I ratno iskustvo».

Sin emigranata sa Jamajke, Pauel je rođen 5-og aprila 1937-me u Harlemu, delu grada Njujorka, a rastao je u Južnom Bronksu. Njegov otac je radio kao baštovan i nastojnik u zgradi, kao i magacioner, otpremnik i nadzornik u tekstilnom okrugu na Menhetnu. Njegova majka je bila švalja. Pauel je pohađao državne skole u Njujorku, kao i Gradski univerzitet u Njujorku, na kojem je diplomirao geologiju. Pridružio se programu obuke rezervnih oficira dok je bio na koledžu, i dobio čin potporučnik kada je diplomirao 1958-me godine. Posle dve godine na dužnosti u Vjetnamu, armija je poslala Pauela na Univerzitet Džordž Vašington, na koem je 1969-te godine magistrirao poslovnu upravu.

1972-ga godina predstavljala je preokret u Paulelovoj karijeri. Dobio je prestižnu jednogodišnju stipendiju u Beloj kući, i imao je priliku da proučava američki politički sistem radeći istovremeno u Kancelariji za budžet i poslovanje. Posle službovanja u Južnoj Koreji, Pauel se vratio u Vašington, gde će četiri godine raditi u Pentagonu u vreme administracije predsednika Džimija Kartera. Posle toga je godinu dana bio visoki zvaničnik u Sekretarijatu za energiju. 1983-će godine postaje pomoćnik za vojna pitanja sekretara za odbranu Kaspera W. Vajnbergera. Posle rada u Sekretarijatu za odbranu, Pauel se vratio na teren da bi komadovao Petim armijskim korpusom u zapadnoj Evropi. 1986-te godine vratio se u Belu kuću, ovog puta kao pomoćnik savetnika za nacionalnu bezbednost predsednika Ronalda Regana. 1987-me godine Pauel je postavljen na mesto pomoćnika američkog predsednika za pitanja nacionalne bezbednosti, na kojem je ostao do januara 1989-te godine. On je postao predsedavajući Združenog generalštaba američke vojske u oktobru 1989-te godine i bio je na tom položaju tokom administracije predsednika Džordža Buša i predsednika Bila Klintona, dok nije otišao u penziju 1993-će godine.

Posle penzionisanja u vojsci, Pauel je proveo dve godine pišući autobiografiju «Moje američko putovanje», koja je objavljena u septembru 1995-te godine. Pre preuzimanja položaja državnog sekretara, penzionisani general je radio kao osnivač i predsedavajući organizacije «Obećanje Amerike:Alijansa za omladinu», koja sarađuje sa korporacijama, dobrotvornim organizacijama i zajednicama na promovisanju volontarizma u cilju pružanja pomoći simorašnim mladim ljudima.

Pauel je upoznao svoju suprugu Almu Vivijan Džonson, na sastanku bez prethodnog poznavanja. Imaju troje dece I dvoje unučadi.

vrati se na listu biografija