![]() |
Ο Ίον Ιλιέσκου εκλέχθηκε πρόεδρος της Ρουμανίας στις 10 Δεκεμβρίου του 2000. Ο Ιλιέσκου, πρώτος μετα-κομμουνιστικός πρόεδρος της Ρουμανίας, από το 1990 έως το 1996, ξανακέρδισε τη θέση του μετά από μια καθαρή νίκη έναντι του υπερεθνικιστή Κορνέλιου Βαντίμ Τουντόρ. Διαδέχθηκε τον κεντρώο Εμίλ Κονσταντινέσκου.
Γεννημένος στις 3 Μαρτίου 1930, ο Ιλιέσκου είναι απόφοιτος του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου του Βουκουρεστίου και του Ινστιτούτου Ενέργειας της Μόσχας. Το 1948 ήταν συνιδρυτής της Ένωσης Φοιτητικών Συνδέσμων Ρουμανίας και το 1956 της Ένωσης Συνδέσμων Σπουδαστών Κολεγίων της Ρουμανίας. Το 1955 ο Ιλιέσκου έγινε μέλος του Ινστιτούτου Ενεργειακών Μηχανικών του Βουκουρεστίου ως μηχανικός σχεδίου. Μεταξύ 1967 και 1971 διετέλεσε Υπουργός Νέας Γενιάς.
Το 1971, ο Ιλιέσκου ήταν γραμματέας του κεντρικού συμβουλίου του Ρουμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος αλλά έχασε τη θέση του όταν άσκησε κριτική στην πολιτική της "Πολιτιστικής Επανάστασης" του Νικολάε Τσαουσέσκου. Επέμεινε στην κριτική του ως αντιπρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου του Τίμις και ως πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου του Ιάσι μεταξύ του 1974 και του 1979, και σταδιακά εκδιώχθηκε από την πολιτική.
Μεταξύ του 1979 και του 1984 ο Ιλιέσκου ήταν προϊστάμενος του Εθνικού Συμβουλίου Υδάτινων Πόρων και αργότερα του Οίκου Τεχνικών Εκδόσεων μέχρι τη Ρουμανική Επανάσταση του 1989 οπότε και έγινε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Μετώπου Σωτηρίας.
Τον Φεβρουάριο του 1990, έγινε προϊστάμενος του Προσωρινού Συμβουλίου Εθνικής Ενότητας. Ο Ιλιέσκου εκλέχθηκε πρόεδρος της Ρουμανίας τον Μάιο του 1990 και κέρδισε τις πρώτες προεδρικές εκλογές μετά την υιοθέτηση του νέου συντάγματος της Ρουμανίας τον Οκτώβριο του 1992. Μετά την θητεία του εκλέχθηκε γερουσιαστής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις εκλογές του 1996 και κατόπιν πρόεδρος του κόμματος τον Ιανουάριο του 1997.
Μετά την ορκωμοσία του για δεύτερη φορά τον Δεκέμβριο του 2000 ο Ιλιέσκου υποσχέθηκε να εργαστεί για τη μείωση της φτώχειας και να οδηγήσει τη Ρουμανία στο να γίνει μέλος της ΕΕ.